'Als huisarts kreeg ik steeds vaker patiënten met chronische klachten voor wie de reguliere geneeskunde weinig soelaas bood. Ik was teleurgesteld. Ik verwachtte meer van de geneeskunde – de kunst om te genezen. Ik vond het mijn plicht om op zoek te gaan naar nieuwe therapeutische mogelijkheden voor mijn patiënten. Al gauw zag ik in dat ze vaak overstresst waren, en verwikkeld in een strijd met hun lijden, hun symptomen, hun ziekte, hun emoties: een hopeloos gevecht met zichzelf.

Als eerste stap nodigde ik hen uit om meer berusting te vinden in hun moeilijke toestand, onder andere door massage, ontspanningsoefeningen zoals autogene training van Schulz en Jacobson, en passiviteitsoefeningen. Dat hielp meestal om de klachten en de strijd met zichzelf beter te accepteren en los te laten.

 Tijdens mijn zoektocht stuitte ik ook op de yogacursussen van Jean Klein. Die zijn gericht op zintuiglijk gewaarzijn en op de essentie van de mens. Zijn yoga bracht mij bij nieuwe vormen van ervaren en beleven van mijn eigen gevoel van het lichaam. Ik ontdekte het belang van de eenheid tussen lichaam, geest en ziel. Ik leerde leven vanuit mijn W.O.R.T.E.L.S.©

Onthutst zag ik hoe slecht mensen hun eigen lichaam ervaren en ik begon steeds meer te merken dat zij het contact met hun eigen lichaam vermijden. Voelen is voor velen heel moeilijk. Dit verandert door spel, stoeien en dans. Ook contactoefeningen, kroelen en liefdevol met elkaar omgaan in gezinsverband, brengen bevrijding. Bij contact met het eigen lichaam en ontspanningsoefeningen komen vaak allerlei emoties los. Dat kan opmerkelijk veel verlichting geven.

Nooit had ik verwacht dat deze technieken zo effectief konden zijn. Functies als expressie en creativiteit herstellen spelenderwijs. Ook gezondheid zag ik zo verbeteren, en wel op een manier die mijn geneeskunde van dat moment niet kon brengen. Ik ontdekte dat mensen met chronisch lijden wegvluchtten uit de realiteit van hun emoties en hun lichamelijkheid. Om te overleven vervreemdden zij van hun eigen lichaam. Om zo voelen te vermijden.

 Mensen sluiten zich daarbij op in hun denken, in hun mentale wereld: de zetel van gedachten, beelden, overtuigingen, het verleden en hun innerlijke strijd die zo pijnlijk is. Het gevecht met henzelf geeft chronische klachten. Onbewust organiseren zij zelf hun bewustzijnsvernauwing. Op die manier projecteren zij oud leed (fantoompijnen) en bouwen zij zelf hun chronisch lijden op.

 Hoe beter wij ons kunnen verbinden met de realiteit van onze lichamelijkheid - dus het eigen gevoel van het lichaam - des te sneller verminderen of verdwijnen de symptomen van chronische klachten. En des te sneller herstellen zich gezondheid en welzijn. Dit was ook voor mij persoonlijk een belangrijke ontdekking.

In onze cursussen slaagden velen erin om net als ik hun aandacht te verleggen van overleven naar nieuw leven, van ziek zijn naar gezond zijn, van lijden naar genieten. Omdat hierbij vaak emoties loskwamen, begon ik mij te verdiepen in rebirthing, bio-energetica (Lowen), Gestalttherapie en andere vormen van emotioneel lichaamswerk. Ik ontdekte dat de emoties die wij verdringen in onze cultuur juist de motor zijn van revitalisatie, van nieuwe gezondheid en welzijn.

Stapsgewijs integreerde ik al deze ervaringen en elementen in mijn werkwijze, waarbij wij op geen enkele wijze afbreuk doen aan de bestaande geneeskundige verzorgingen die professioneel en correct worden toegepast. De cliënten die ons opzoeken staan meestal onder toezicht van een huisarts of specialist aan wie wij de zorg voor hen graag toevertrouwen.

Vanuit de benadering van de totale persoonlijkheid zoeken wij complementaire middelen en toegangswegen. Zodoende beïnvloeden wij heel wat factoren die buiten de aanpak van de klassieke geneeskunde vallen.

Yvo Van Orshoven